Stand by Me (1986) - Ocr fps 23.976215, runtime 1:28:44
"ทนายความคริสโตเฟอร์ แชมเบอร์ส ถูกแทงในร้านอาหาร"
ผมอายุ 12 ย่าง 13
ตอนที่เห็นศพค้รังแรก
มันเกิดขึ้นในฤดูร้อน ปี 1959
นานมาแล้ว
ถ้าเพียงคุณสามารถวัดเวลาได้
ผมอยู่ในเมืองเล็กๆ ในโอเรกอน
ชื่อเมืองแคสเซิ่ลร็อค
คนไม่มาก
แต่เหมือนกับโลกทั้งใบสำหรับผม
ผมบ็อบ คอร์เมียร์
วันศุกร์สดใสในพอร์ตแลนด์
ขณะนี้ 90 องศา และร้อนขึ้นเรื่อยๆ
ขึ้นมาอีกขั้น บ็อบบี้ เดย์
กับเพลง ร็อคกิ้น รอบิ้น
แน่จริง
จะรู้ได้ไงว่า มีคนฝรั่งเศสอยู่หลังบ้านนาย
ฉันเป็นฝรั่งเศส
ถังขยะว่าง หมาก็ท้อง
ก็ฉันบอกแล้วไง
ฉันน็อค
29
- 22 - บ้าจริงๆ ว่ะ
กอร์ดี้แพ้ ออกไปเลยไป
มาเล่นต่อ
เท็ดดี้ ดูชอมป์ เป็นคนบ้าที่สุดที่เราคบด้วย
เขาไม่มีโอกาสในชีวิตนัก
พ่อเขาชอบใช้ความรุนแรง
ค้รังนึง เขาเคยจ่อหูเท็ดดี้เข้าเตา
เกือบไหม้เข้าจริงๆ
ฉันน็อค
ไอ้สี่ตาเจ้าเล่ห์เอ๊ย
ฉันมันโชคดีว่ะ
ขำอะไร ฉันได้ 30 นายมีเท่าไหร่
- 16 - เอาเลย หัวเราะเข้า
ยอมแพ้เถอะวะเพื่อน
คริส แชมเบอร์ส เป็นหัวโจกของแก๊งเรา
เพื่อนรักของผม
ครอบครัวเขาไม่ดี
และทุกคนก็แน่ใจว่าเขาต้องไม่ดีด้วย
คริส เองก็คิดอย่างนั้น
ไม่ใช่รหัสเคาะนี่
ฉันลืมรหัสเคาะ ขอเข้าหน่อย
เวอร์น
โธ่ เพื่อน เปิดน่า
นายต้องไม่เชื่อแน่
เรื่องนี้ใหญ่มาก
ถ้าพวกนายรู้นะ
นายต้องไม่เชื่อ มันเหลือเชื่อ
ขอพักก่อน ฉันวิ่งมาจากบ้านน่ะ
โธ่เพื่อน เรื่องใหญ่นะ
ช่างมันเถอะ ฉันไม่เล่าแล้ว
หยุดก่อน ว่ายังไง เพื่อน
นายต้องไม่เชื่อแน่ รับรอง
พวกนายนี่มัน
- ช่างมันเถอะ - ว่าไงล่ะ
พวกนายค้างคืนได้มั้ย
ถ้าบอกพ่อแม่ว่าจะตั้งแคมป์ที่บ้านฉัน
ได้ คิดว่านะ
ถ้าพ่อฉันอยู่ที่ร้านเหล้า
เขาดื่มจัดด้วยช่วงนี้
นายต้องมาเพื่อน นายไม่เชื่อแน่
- ได้มั้ย กอร์ดี้ - ก็คงได้
แล้วนายคร่ำครวญอะไร เวอร์โน่
ฉันน็อค
โกหก ไพ่ไม่ขึ้นชักหน่อย
ก็นายไม่จั่วเองนี่หว่า
นายก็จั่วสิ
พวกนายอยากเห็นศพมั้ยล่ะ
ฉันกำลังขุดดินอยู่ใต้ถุน
เรารู้ทันทีว่าเวอร์นพูดถึงอะไร
ตอนปีแรกที่เข้าโรงเรียน
เขาฝังไหใส่เงินไว้ใต้ถุนบ้าน
เขาเขียนแผนที่ไว้ จะได้หามันพบ
สัปดาห์ต่อมา แม่เขาทำความสะอาดห้อง
เลยทิ้งแผนที่ไปด้วย
เวอร์นพยายามหาเงินนั้นอยู่ 9 เดือน
ตั้ง 9 เดือน
ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี
บิลลี่ เราต้องทำอะไรสักอย่าง
ทำไม ใครสนกัน
เราเจอเขา
แล้วไง ไม่เกี่ยวกับเรานี่
เด็กตาย ก็ไม่เกี่ยวกับเขานี่
ใครสนว่าจะเจอเขา ฉันไม่สน
แต่มันคือเด็กที่เขาพูดกันในวิทยุนะ
บรอดเกอร์ โบรว์เวอร์
หรือ ฟลาวเวอร์ อะไรนี่ล่ะ
คงโดนรถไฟชน
แล้วไงล่ะ
เราฟังเรื่องเรย์ โบรว์เวอร์อย่างตั้งใจ
เพราะเขาอายุเท่าเรา
3 วันก่อน เขาออกไปเก็บบลูเบอร์รี่
และก็ไม่มีใครเห็นเขาอีก
ฉันว่าเราควรแจ้งตำรวจ
ถ้าแจ้งเขาก็รู้ว่าเราขโมยรถน่ะสิ
เกิดเขาถามว่าเราไปที่นั่นได้ไง
เขาก็รู้ว่าเราไม่มีรถนี่
ถ้าเราหุบปากเงียบเขาก็ไม่รู้หรอก
เราก็โทรไปไม่บอกชื่อก็ได้
เขาหาต้นสายได้ เจ้าโง่
ฉันเห็นในหนังตำรวจในทีวี
ใช่
ไม่น่าเอาไอ้รถด็อดจ์บ้านั่นมาเลย
เอชน่าจะอยู่กับเราว่ะ
จะได้บอกตำรวจว่าไปรถเขา
- เขาไม่อยู่ - แล้วจะบอกเขามั้ย
เราจะไม่บอกใคร
ไม่ว่าใคร เข้าใจมั้ย
ฉันรู้จักถนนแบ็ค ฮาร์โลว์
สุดทางตันมีแม่น้ำรอยัล
มีทางรถไฟตรงนั้น
ฉันกับพ่อไปตกปลากันที่นั่น
ถ้าพวกนั้นรู้ว่านายช่อนอยู่ นายตายแน่
เด็กนั่นมาจากแชมเบอร์เลน ถึงฮาร์โลว์หรือ
ไกลมากนะ
เขาคงเดินไปบนทางรถไฟ
ตามทางที่ทอดไป
ใช่ พอค่ำลง รถไฟก็มา
และ"จังเบ้อเร่อ"
ใช่
พรรคพวก
ถ้าเราหาเขาพบได้ลงหนังสือพิมพ์แน่
- หรือได้ออกทีวี - ใช่
- ได้เป็นฮีโร่ - ใช่
บิลลี่ต้องรู้แน่ว่าฉันรู้ได้ไง
เขาไม่สนหรอก เราต่างหากที่จะพบเขา
ไม่ใช่บิลลี่กับชาร์ลี โฮแกน ในรถบ้านั่น
นายจะได้เหรียญกล้าหาญ เวอร์น
จริงน่ะเหรอ
จริง
จะบอกพ่อแม่ว่าไง
อย่างที่นายบอก
บอกว่าเราตั้งแคมป์ที่บ้านนาย
บอกเค้าว่านายค้างบ้านเท็ดดี้
เพราะเราจะแข่งลากรถวันรุ่งขึ้น
คืนพรุ่งนี้เราได้มันกันแน่
แผนยังไม่สมบูรณ์นะ
ถ้าเกิดเราพบเด็กนั้นที่เชาท์ ฮาร์โลว์
ถ้าเขารู้เข้าเราโดนดีแน่
ไม่หรอก ทุกคนจะตื่นเต้นที่เราพบ
มันก็ไม่ต่างอะไรกันหรอก
พ่อต้องเล่นงานฉันอยู่ดี แต่ก็คุ้ม
- ใช่ว่ะ - เอาเถอะน่า ว่าไง
- ก็ได้ - กอร์ดี้
- ได้ - เวอร์น
- ไม่รู้สิ - เวอร์น
เถอะน่า เวอร์โน่
ก็ได้
ยอดเลย
ผมอยากตื่นเต้นกับเพื่อนๆ แต่ก็เปล่า
ฤดูร้อนนั้น ที่บ้าน ผมไม่มีตัวตน
แม่ เห็นกระติกน้ำผมมั้ย
อยู่ในห้องเดนนี่
เดือนเมษา พี่ชายของผมเดนนิส
เสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถีจ๊ป
ผ่านมา 4 เดือน
แต่พ่อกับแม่ยังทำใจไม่ได้
"ร.ร.มัธยม แคสเซิ่ลร็อค"
"มหาวิทยาลัยรัฐมิชิแกน"
กอร์ดี้ ฉันมีอะไรให้นาย
นี่เพื่อนยาก ของนาย
- หมวกแยงกี้ของนาย - ของนายต่างหาก
หมวกนำโชค
ถ้าสวมมันรู้มั้ยนายจะจับปลาได้กี่ตัว
- กี่ตัว - ได้ปลาบาซิลเลี่ยน
จับได้ละก็เก่งนะ
นายใส่แล้วดูดีด้วย
เฮ้ ฉันมองไม่เห็นนะ
อย่าเริ่มน่า เจ้าเม่น มานี่ กอดหน่อย
เจอแล้วนี่
ทำไมไม่คบเพื่อนแบบพี่เขา
พ่อฮะเพื่อนผมก็ดีนะ
ใช่สิ ขโมยกับพวกปัญญาอ่อน
คริส ไม่ใช่ขโมย
เขาขโมยเงินค่านมของโรงเรียน
พ่อถือว่าเขาเป็นขโมย
เราตั้งต้นกันเกือบบ่าย
เพื่อตามหาศพเด็กชื่อ เรย์ โบรว์เวอร์
ตรงนี้แหละครับ
ไงคริส
- ขอบคุณครับ - ได้เลย
- กอร์โด้ - ไง เพื่อน
- อยากเห็นอะไรมั้ย - อะไรล่ะ
- เป็นอะไร - ไม่มีอะไร
- มาสิ - อะไร
- นายต้องดูนี่ - ก็อะไรล่ะ
บอกสิอะไร
นายอยากเป็นโลน เรนเจอร์
หรือ ซิสโก้ คิดล่ะ
ให้ตายสิ
นายเอามาจากไหน
ขโมยของพ่อมา
- จุด 45 - รู้แล้วน่า
เอาลูกปืนมาด้วยมั้ย
ฉันเอามาหมดเลยที่อยู่ในกล่อง
พ่อคงคิดว่า ตัวเองเมา แล้วใช้ยิงกระป๋องหมด
ใส่ลูกไว้มั้ย
บ้าสิ คิดว่าฉันทำงั้นเหรอ
พระเจ้า
เผ่นเถอะเร็ว
กอร์ดี้ ลาแชนช์ถล่มแคสเซิ่ล ร็อค
ใครมาจุดประทัดแถวนี้
นายน่าจะเห็นหน้าตัวเอง
- ฉันชอบแฮะ - นายรู้ว่ามีลูก ไอ้บ้าเอ๊ย
ฉันชวยแน่ เธอเห็นฉัน
เธอคิดว่าประทัดน่ะ
- นายหลอกฉัน - กอร์ดี้
ฉันไม่รู้ว่ามีลูก
- จริงๆ - สาบาน
สาบาน
ในนามของแม่นาย
ได้
ให้เธอตกนรก ถ้านายโกหก
ฉันสาบาน
เกี่ยวก้อยสาบาน
- สาวๆ ทำอะไรกัน - พี่ฉันให้มานะ
- แล้วนายก็ให้ฉันไง - เอาคืนมา
เอามา โธ่ ของฉันนะ
นายมันงี่เง่า
น้องนายไม่ค่อยสุภาพเลยนะ
คริสโตเฟอร์
ฉันรู้ว่านายไม่ตั้งใจว่าเพื่อนฉัน
ฉันรู้ว่ามันไม่ได้ตั้งใจ
ฉันจะให้โอกาสมันถอนคำพูด
- บ้าจัง - ถอนคำชะ ไอ้หนู
พอแล้ว นายทำเขาเจ็บ
- ไอ้บ้าเอ๊ย ปล่อยสิ - พอน่า
ถอนคำพูด ไอ้หนู
พอได้แล้ว
ก็ได้ ฉันถอนคำพูด
นั่นล่ะ
ฉันรู้สึกดีขึ้นเยอะเลย
นายล่ะ
ดี
แล้วเจอกัน สาวๆ
ช่างมันเถอะ
เราจะมีปืนไว้ทำไม
กลางคืนในป่าอันตราย
เราอาจเจอหมี
ไม่ก็ถังขยะ
- ฉันเอาหวีมา - เอาหวีมาทำไม
ถ้าได้ออกทีวี จะได้หล่อๆ ไง
- ความคิดดีมาก เวอร์น - ขอบใจ
เอาคืน 2 ที
นายว่าไกลแค่ไหนเนี่ย
ถ้าเราไปตามราง จนถึง ฮาร์โลว์
ก็ประมาณ 20 ไมล์
ดูๆ ก็น่าจะใช่นะกอร์ดี้
หรืออาจจะถึง 30
ถ้างั้นน่าโบกรถแทน
- ไม่เอาหรอก - ทำไมล่ะ
เราไปถนนสายที่ 7 ถึงโบสถ์ไชโลห์
ลงไปถนนแบ็ค ฮาร์โลว์
- กว่าจะถึงก็มืด - แหยไปได้
มันไกลนะ
แม่นายยังมีลูกอีกคนมั้ย
หมายความว่าไง
เราต้องไปตั้งหลักที่ลานขยะ
พ่อบอกว่ามันเหมาะดี
ต้องไม่มีช้อปเปอร์นะ
ถ้าช้อปเปอร์อยู่ นายต้องเข้าไป
ตลกมาก
หิวจัง ใครมีอะไรกินมั่ง
มีใครเอาอะไรมามั่ง
ฉันเปล่า กอร์ดี้ล่ะ
ยอดไปเลย
ทำยังไงล่ะทีนี้ กินเท้าเราเองเหรอ
นายก็ไม่ได้เอาอะไรมาเหรอ
ฉันเปล่านะ เวอร์นเป็นคนต้นคิด
ทำไมนายไม่เอาอะไรมาสักอย่าง
ฉันต้องคิดทุกอย่างเหรอ ฉันเอาหวีมา
นายเอาหวีมา ทั้งที่นายไม่มีผม
เอามาเผื่อนายไง
เรามีตังค์กันเท่าไหร่
ฉันมี 1 เหรียญ 2 เช็นต์
68 เช็นต์ ของคริส
60 เช็นต์ของ เท็ดดี้
7 เช็นต์ เวอร์น
ฉันยังหาเงินไม่เจอนี่
2 ดอลล่าร์ 37 เช็นต์ก็ไม่เลว
ร้านคิดาชิลู
อยู่ที่สุดถนน ต้องผ่านทางลานขยะ
เราคงหาอะไรได้บ้าง
รถไฟมา
เจอโรนีโม
มาเร็ว เท็ดดี้
ไม่
ฉันจะหลบให้ได้
ออกมาจากราง นายจะบ้าเหรอ
ฉันจะหลบรถไฟ
ออกมาจากราง เดี๋ยวก็ตายหรอก
เหมือนที่หาดนอร์มังดี
- มาน่า เพื่อน - ไม่
ฉันจะช่วยนายนะ อยากตายรึไง
ต้องการงั้นใช่มั้ย ให้ตายสิ
นายจะฆ่าตัวตาย
ฉันไม่ต้องการพี่เลี้ยง
ต้องการแน่
สัมผัสสิ
ฉันหลบได้อยู่แล้ว
นายค่อยมาหลบมันขากลับได้
สันติ
สัมผัสสิ
"บ้านสุขสันต์โรสแลนส์"
ขณะเดียวกัน ชาร์ลี กับ บิลลี่
กำลังเล่นเบสบอลไปรษณีย์
กับ เอช และ อายบอลล์
ฉันออก บ้าจริง
ไม่น่าพลาดตู้ไม้เลย
บอกสิ่งที่ฉันไม่รู้ซิ ไอ้งั่ง
บิลลี่ ตานาย
พวกนายชนะ ฉันไม่เล่นแล้ว
ห้ามเลิก
เล่นไปนิดเดียวเอง อย่างนี้ก็เล่นไม่จบเป็นทางการน่ะสิ
เอช ฉันกับ...
มีอะไรไอ้โฮโม
นายท่าทางบ้าๆ ทั้งวัน
มีอะไรวะ
ไม่มีอะไร ใช่มั้ย
ถ้าท่านไม่รังเกียจ ขอเล่นต่อให้จบเกม
ก่อนจะโดนซิว
ตานาย บิลลี่ เริ่มได้
ก็ได้ เอาไม้ให้ฉัน
เริ่มหวดได้
ฟาวล์
ห้ามเข้า
สงสัยแม่นายไม่อยู่แฮะ
ตลกจนลืมหัวเราะเลย
ถอยไป พวก
พลร่ม มาแล้ว
ไมโล เพรสแมน คนเก็บขยะ
เป็นคนติดป้ายห้ามเข้าไว้
หมาของเขา ช้อปเปอร์
เป็นหมาที่น่ากลัวและไม่ควรเจอที่สุด
ไมโลไม่ได้ฝึกให้ ช้อปเปอร์งับธรรมดา
แต่งับตรงจุดสำคัญของร่างกาย
ถ้าเด็กคนไหนแอบเข้าไปในลานขยะ
จะได้ยินเสียงนี้ "ช้อปเปอร์ งับไข่"
แต่ตอนนี้ยังไม่เห็นช้อปเปอร์หรือไมโล
เท็ดดี้บ้าไปแล้ว
ออกมาเร็ว
อยู่ไม่ถึงอายุ 20 แน่
จำที่นายช่วยเขาตกต้นไม้ได้มั้ย
ฉันฝันถึงมันด้วย
แต่ในฝัน ฉันพลาดไป
ฉันดึงผมเขาไว้ได้ แต่ตัวเขาตกลงไป
- แปลกดี - แปลกจริงๆ
แต่ นายไม่พลาด
คริส แชมเบอร์ไม่เคยพลาด
มือชั้นนี้ไม่มีพลาดอยู่แล้ว
- มาแข่งกัน - อย่าเลยน่า
เส้นชัยถึงปั๊ม
ฉันเหนื่อยน่ะ ไป
นายตายแน่
ดูเหมือนคราวนี้ลาแชนช์ไล่เขาทันครับ
เขารู้จังหวะของแชมเบอรส์ แต่รู้สึกว่า
แชมเบอรส์ จะเร่งฝีเท้า
และแชมเบอรส์ ก็เข้าเส้นชัยครับ
ผู้คนโห่ร้อง
พวกนายได้ดู มิคกี้เม้าส์คลับมั้ย
ดู
ฉันว่านมแอนเน็ทใหญ่ขึ้น
- จริงเหรอ - สงสัยจริงแฮะ
ฉันเพิ่งเห็นว่าตัว"เอ"กับตัว"อี" มันโค้งออกว่ะ
- นมแอนเน็ทยอดเลย - ใช่
นี่เป็นช่วงที่สนุกจริงๆ
ที่สุด
ระเบิดเลย
เวอร์นไม่ได้หมายถึง การบุกรุกเข้ามาที่นี่
หรือการนินทาพ่อแม่
หรือการเดินทาง บนรางรถไฟไปฮาร์โลว์
เขาหมายถึงมัน แต่ที่ผมรู้สึก
มันมากกว่านั้น เราทุกคนรู้
ทุกอย่างที่นั่นที่รายล้อมเรา
เรารู้ว่าเราเป็นใคร
รู้ว่าจะไปไหน
มันยอดมาก
ถ่มใส่ไอ้เด็กอ้วน ยอดเลย
กี่โมงแล้ว กอร์ดี้
บ่ายโมง 15
เราควรซื้อของกิน ลานขยะเปิดตอน 3 โมง
ช้อบเปอร์จะมานี่
งับไข่
นายไป แล้วมารับเราขากลับ
ฉันไม่ไปคนเดียว ไปกันหมดสิ
ฉันจะอยู่นี่
ฉันไม่ไป
สาวๆ ใจเย็น โยนหัวก้อยสิ
ก็ได้
คนแพ้ไป
นายไงกอร์ดี้ แพ้แน่
โยนกันเลย
ก้อย 4 คน
โอ้พระเจ้า นี่มันกูเชอร์
ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรเลย
- งั้นอีกทีนึง - มันกูเชอร์นะ
มันเลวร้ายมาก
จำตอนที่ คลินท์ กับเพื่อน
โดนชนที่วีด ฮิลล์ ได้มั้ย
บิลลี่บอกว่าพวกนั้นโยนหัวก้อยกัน
ออกเป็นกูเชอร์ ก่อนจะขึ้นรถ
ตูม เละไม่เหลือ
ฉันไม่ชอบเลยแบบนี้
เวอร์โน่
ไม่มีใครเชื่อเรื่องนี้แล้วมันหลอกเด็ก
โยนอีกที
นายจะโยนมั้ย
เวอร์น เราไม่มีเวลานะ
นายแพ้ กอร์ดี้
กอร์ดี้ แพ้ กอร์ดี้ ต้องเจอหมาแน่
นายรู้จักคำว่าปัญญาอ่อนมั้ย
ไปหาเสบียงมา เจ้ามอร์ฟาไดท์
อย่าเรียกฉันเป็นสัตว์เลี้ยงของแม่นาย
นายเฉิ่มชะมัดเลยลาแชนช์
- หุบปากน่า - ไม่มีทาง
ฉันโตขึ้น พอมองหน้านาย ฉันก็อ้วก
แม่นายก็มากินอ้วกนั่น
การพูดไม่ดีถึงแม่เพื่อน
ก็เป็นเรื่องที่เราพูดโดยไม่คิด
เธอคือน้องของเดนนี่ ลาแชนช์ ใช่มั้ย
ครับ
เสียดายนะที่เกิดกับเขา
ไบเบิ้ล กล่าวว่า
"ในช่วงชีวิต เราอยู่ในความตาย"
รู้หรือเปล่า
พี่ฉันตายในเกาหลี
เธอเหมือนพี่ชายเธอนะ มีใครบอกมั้ย
บางค้รังฮะ
ฉันจำได้ปีที่เขาแข่งระดับวิทยาลัย
เขาเป็นควอเตอร์แบ็ค
เขาขว้างได้เฉียบขาดจริงๆ
โอ้คุณพระคุณเจ้า
จะมีคนเก่งในเกมพรุ่งนี้มั้ย
- ไม่รู้สิฮะพ่อ - ขอมันฝรั่งหน่อยฮะ
พ่อได้ยินมาน่ะ
ลูกจะเจอเจนแล้วแข่งมั้ย
แม่ว่าเธอน่ารักดี
พ่อ ผมขอมันฝรั่งได้มั้ยฮะ
โดโรธี อย่าพูดเรื่องผู้หญิง
เขาไม่ควรคิดถึงสาวๆ นี่เป็นเกมใหญ่
เดนนิส พอลูกแข่งพรุ่งนี้
พ่ออ่านเรื่องที่กอร์ดี้เขียนหรือยังฮะ
- เขียนดีมากเลย - เขียนเรื่องอะไรลูก
ฉันบอกแล้วแข่งบอลต้องมีสมาธิ
เธอพูดเรื่องผู้หญิง เขาเลยไม่มีสมาธิ
ฉันชอบที่นายเขียน นายเขียนเก่ง
เธอเล่นบอลมั้ย
เธอเล่นบอลรึเปล่า
แล้วทำอะไร
ไม่รู้ฮะ
พี่ชายเธอเล่นบอลเก่งมาก
เอ้านี่ 1 เหรียญครึ่ง
ไอ้หนู มาทำอะไรน่ะ มานี่
มานี่ซิ
มานี่ ให้ตาย ฉันจะให้หมากัดแก
วิ่งเร็ว กอร์ดี้
ช้อปเปอร์ งับมัน
พอเขาพูด "งับมันเลย"
ผมกลับได้ยินว่า "ช้อปเปอร์ งับไข่"
นี่เหรอช้อปเปอร์
ช้อปเปอร์เป็นบทเรียนแรก
ของความแตกต่าง ระหว่างตำนานกับความจริง
เอาสิ ช้อปปี้ งับสิจ๊ะ
งับสิ
แน่จริง งับไข่สิช้อปปี้
หยุดแหย่หมาฉันนะ
ฉันจะฟาดนาย มาแหย่หมาฉัน
ก็ลองปีน้รัวมาสิ เจ้าอ้วน
อย่าเรียกฉันอย่างงั้น ไอ้เด็กเลว
ลูกชายไอ้ประสาท
เรียกฉันว่าอะไรนะ
ฉันรู้จักแก เท็ดดี้ ดูชอมป์
พ่อแกมันบ้า
ไอ้บ้าในโรงพยาบาลบ้า
เขาเอาหูแกใส่เตาใช่มั้ยล่ะ
พ่อฉัน ยกพลขึ้นบกที่นอร์มังดี
มันบ้าน่ะสิ
มิน่าแกถึงเป็นอย่างงี้
มีพ่อประสาทนี่เอง
แกว่าพ่อฉันบ้าอีกละก็ ฉันจะฆ่าแก
ฉันจะตัดหัวแกมาทำเก้าอี้
ฉันจะฆ่ามัน
ก็ลองสิ ไอ้เด็กเวร
มันอยากให้นายเข้าไป
จะได้จับนายให้ตำรวจ
หุบปากน่า ให้มันมาสู้สิ
แกหนักกว่าเขาตั้งเยอะ ไอ้อ้วน
ฉันรู้จักชื่อแก
แกคือลาแชนช์ ฉันรู้จักแก
ฉันจะโทรบอกพ่อพวกแก
ยกเว้นไอ้บ้าในโทกัส
ฉันจะฆ่าแก
ไอ้เด็กบ้า
ไอ้เลว ฉันจะฆ่าแก
กลับมานี่ ได้ยินมั้ย
ใครจะมาดูถูกพ่อฉันไม่ได้
มานี่ซิ
พ่อฉันยกพลขึ้นบกที่นอร์มังดี
มานี่สิ
พ่อฉันยึดหาด ไอ้บ้า
มานี่สิ
เราทำให้มันเห็นว่าเราแหย
มันดูถูกพ่อฉัน
ทำไมเท็ดดี้ถึงแคร์พ่อนัก ทั้งๆ ที่พ่อที่เกือบฆ่าเขา
ผมไม่สนใจพ่อมากนัก
พ่อไม่เคยกอดผมเลยตั้งแต่ผม 3 ขวบ
คงเพราะผม ไปกินผงชักฟอกเข้าล่ะมั้ง
มันดูถูกพ่อฉัน
นายจะไปสนทำไมไอ้คนพรรค์นั้น
พ่อนายยึดหาดนอร์มังดี ใช่มั้ย
ช่างมันเถอะ
นายว่าอย่างมันจะได้ไปนอร์มังดีเหรอ
ช่างเถอะน่า ขอล่ะ
มันไม่รู้จักพ่อนายหรอก มันงี่เง่า
ระหว่างนายกับพ่อ มันไม่เกี่ยวหรอก
ช่างมันเถอะ ลืมมันชะ
ขอโทษนะ ที่ทำเสียบรรยากาศ
ไม่เป็นไร เพื่อน
ฉันไม่รู้ว่ามันดีหรือเปล่า
นายอยากกลับเหรอ
การไปหาศพเด็ก...
มันคงไม่สนุกนัก
ใช่
เกิดเขาถูกสับมีแต่เลือดเต็มตัว
- ฉันฝันร้ายแน่ - โธ่เอ๊ย เวอร์น
แบบลุกขึ้นมาจับนายตาถลนไส้ไหล
เงียบน่า เวอร์น ให้ตาย
ช่วยไม่ได้น่ะ
โทษที
เวลา 2.45 แต่รู้สึกว่านานกว่า
มันร้อนมาก มีแต่เรื่องเกิดขึ้น
เราไม่ใกล้แม่น้ำเลย
เราต้องรีบไปใกล้ที่สุดก่อนค่ำ
"งูเห่า"
อยู่นิ่งๆ ได้มั้ย
นายกับยัย ดอนนี่เป็นไง
คบกันมาได้เดือนแล้ว
เธอยอมแค่ให้ฉันจับนมเธอ
เธอเป็น คาทอลิก ก็งี้ล่ะ
จะนอนกับเธอ นายต้องเป็นโพรแทสแทนท์
ยิวก็ดี
ข่าวคั่นรายการ
ขอรายงานความคืบหน้า
ในการหาเรย์ โบรว์เออร์ อายุ 12
ตำรวจขายกำลัง ตามหา
ทั้งที่ มัทตัน ดูว์แฮมและบริเวณใกล้เคียง
เมื่อไหร่จะเลิกวะ
เด็กหายไปแล้วก็ไม่รู้ หาไม่เจอหรอก
หาผิดที่นะสิ
อายบอลล์พูดถูก พวกเขาหาไม่เจอหรอก
อยู่นิ่งๆ สิ เดี๋ยวเขียนงูผิด
รู้มั้ย เขาจะเจอเด็กนั่น
10 ปีจากนี้ จะมีนายพรานเข้าไปในป่า
แล้ว เยี่ยวรดกระดูกเขา
ฉันพนัน พันเหรียญว่าเจอก่อนแน่
ฉันเพิ่ม สองพันว่าไม่
- นี่เจ้าโง่ - มันทำไมเหรอ
ใครสนล่ะ
หุบปากทั้งคู่นั่นล่ะ
ใครมีสองพันเหรียญ ฉันจะฆ่ามันทั้งคู่
กลับมาพบกันอีก ผมบ็อบ คอร์เมียร์
จากชั้นแผ่นเสียงที่คัดแล้ว
นี่คือ คอร์แดทส์และ"ลอลี่พ็อพ"
ฉันมีบุหรี่แอบเอาของพ่อมา
- สักมวนหลังอาหาร - ยอดเลย
หลังอาหารบุหรี่จะรสดีที่สุด
ใช่
- นายว่าฉันแปลกมั้ย - ใช่เลย
ถามจริงๆ ฉันแปลกมั้ย
แล้วไง ใครๆ ก็แปลก
- นายพร้อมเรื่องโรงเรียนหรือยัง - พร้อม
ม.ต้นรู้มั้ยหมายความว่าไง
ปีหน้า เราต้องแยกกัน
พูดเรื่องอะไร ทำไมเป็นงั้น
มันจะไม่เหมือนตอนประถมน่ะสิ
นายจะต้องไปเรียนเตรียม
ส่วน ฉัน เท็ดดี้ กับเวอร์น ต้องเรียนสายอาชีพ
กับพวกปัญญาอ่อนนั่งทำกรงนก
นายต้องเจอกับเพื่อนใหม่
คนฉลาดๆ
เจอผู้หญิงงั้นใช่มั้ย
อย่าพูดอย่างงั้น อย่าคิด
ฉันไม่อยากคบกับผู้หญิง
งั้นนายก็โง่แล้ว
โง่ ยังไง ที่อยากอยู่กับเพื่อน
แย่สิ ถ้าเพื่อนพาเสียคน
อยู่กับเรานายก็เป็นคนฉลาด
แต่ไม่ได้ใช้สมอง
นายว่าไมท์ตี้เมาส์สู้ชูเปอร์แมนได้มั้ย
- เป็นอะไร ตลกเรอะ - ทำไมล่ะ
ฉันดูวันก่อน เขายกช้างมือเดียว
นายไม่รู้อะไรเลย
ไมท์ตี้เมาส์เป็นการ์ตูน
แต่ชูเปอร์แมนเป็นคนจริงๆ
การ์ตูนจะสู้คนจริงๆ ได้ไง
สงสัยนายพูดถูก
สู้กันคงมันนะ
สักวันนายจะเป็นนักเขียนจริงๆ
ช่างเถอะ ฉันไม่อยากเป็นนักเขียน
มันเสียเวลาเปล่า
- นั่นพ่อนายพูด - เหลวไหล
ฉันรู้พ่อนายไม่ค่อยสนใจนาย
เขาสนแต่เรื่องเดนนี่ อย่าบอกว่าไม่ใช่
นายยังเด็ก กอร์ดี้
ขอบใจ พ่อ
ถ้าฉันเป็นพ่อนาย
นายคงไม่ต้องกังวล
เรื่องเรียนสายอาชีพหรอก
พระเจ้าคงให้อะไรกับนาย
เรื่องที่นายเขียน
ท่านคงว่า "นี่คือสิ่งที่เราให้ อย่าทิ้งไป"
แต่เด็กเสียมันไป ถ้าไม่มีใครช่วยดูแล
ถ้าพ่อแม่นายทำไม่ได้ ฉันจะดูแลนายเอง
มาเร็ว พวก ไปกันเถอะ
กว่าจะไปถึง เด็กนั้นเกิดใหม่พอดี
รถไฟเที่ยวต่อไปกี่โมง
เราไปทางสะพานลอย 136 ได้
จะบ้าเหรอ เลียบแม่น้ำตั้ง 5 ไมล์
เดินไป 5 ไมล์ขากลับก็ 5 ไมล์นะ
กว่าจะถึงก็มืด
ถ้าเราข้ามก็ถึงภายใน 10 นาที
ถ้ารถไฟมาจะไปทางไหน
- ไม่มี ก็โดดสิ - เท็ดดี้ มันตั้ง 100 ฟุต
ใช่
พวกนายจะอ้อมไปก็ได้
ฉันจะข้าม
ขณะที่พวกนายอ้อมไปครึ่งทาง
ฉันก็ไปรอนายอีกฝั่ง
ผ่อนคลายไปกับความคิด
แล้วใช้มือช้ายหรือขวาล่ะ
คิดเอาเองสิ
หวีฉันหล่น
ช่างมันเถอะ เวอร์น
รถไฟมา
ตายล่ะ
ไปเร็ว เพื่อน เร็วเข้า
ลุกขึ้น เวอร์นให้ตาย
ลุกขึ้น เร็วเข้า
เวอร์น ลุกขึ้น
เร็วเข้า เวอร์น
ฉันไม่อยากจะ... เราจะตกแน่
เราจะตาย ลุกขึ้น
เร็วๆ
ไปเพื่อน
เวอร์น เร็วเข้า
ไม่ได้ กอร์ดี้
วิ่งเร็ว เพื่อน
เร็วเข้า เวอร์น
ทีนี้เราก็รู้แล้วว่าเที่ยวต่อไปกี่โมง
นั่นเป็นการล่อรถไฟที่ยอดที่สุด
เวอร์น นายคงกลัวมากล่ะสิ
นายเหมือนแอ็บบอต ตอนเห็นมัมมี่แน่ะ
ฉันไม่ได้กลัวขนาดนั้น
จริงๆ นะ ไม่กลัวชักนิด
งั้นคงไม่ว่าถ้าขอดู ว่านายฉี่ราดหรือเปล่า
ไปตายชะ
เวอร์น นายควรพลิกนะ
- ฉันชอบแบบนี้ - ตกลง
โธ่ นายมีอีกมั้ย กอร์ดี้
เสียใจ เวอร์น
แล้วฉัน จะกินอะไรล่ะ
- ไอ้จู๋นายเป็นไง - ไม่อิ่มแน่
ช่างพวกนาย ฉันรู้แล้ว
ไม่มีอะไรเหมือนบุหรี่หลังอาหาร
ฉันชอบเวลาเช่นนี้
ฉันพูดอะไรผิด
กอร์ดี้ เล่าเรื่องให้ฟังหน่อย
ฉันไม่รู้
- เถอะน่า - นั่นสิ กอร์ดี้
ไม่เอาเรื่องสยองขวัญนะ
ฉันไม่อยากฟังเรื่องน่ากลัวตอนนี้
เล่าเรื่องจ่าเหล็ก กับการต่อสู้ของเขาสิ
คนละเรื่องกับที่ฉันคิดน่ะ
มันเป็นเรื่อง การแข่งกินพาย
ตัวเอกของเรื่องเป็นเด็กอ้วน
ไม่มีใครชอบชื่อ เดวี่ โฮแกน
เหมือนน้องของชาร์ลี โฮแกน
ถ้าเขามีนะ
ดี เวอร์น
ต่อสิ กอร์ดี้
เขาอายุรุ่นเรา แต่ว่า อ้วน
อ้วนมาก
เขาหนักเกือบ 180 ไม่ใช่ความผิดเขา
เพราะต่อมของเขา
ญาติฉันชอบแน่ รับรอง
เธอหนักกว่า 300 ปอนด์แน่ะ
คงเป็นเพราะต่อมอะไรสักอย่าง
ฉันไม่รู้เรื่องต่อม แต่โม้ชะมัด
จริงนะ
เธอเหมือนกับไก่งวงขอบคุณพระเจ้า
พอได้แล้ว เวอร์น
ใช่ เล่าต่อ กอร์ดี้ กำลังสนุก
ทุกคนแทนที่จะเรียกเขาว่า เดวี่
กลับเรียก"ก้นหมู"แทน
โฮแกนก้นหมู
แม้แต่น้องของเขาก็เรียกเขาก้นหมู
ที่ร.ร.เพื่อนแปะสติ๊กเกอร์
บนหลังว่า"บรรทุกหนัก"
พวกนั้นชอบแกล้งเขาเมื่อมีโอกาส
วันนึงเขาได้ความคิด
ความคิดที่จะแก้แค้น
ที่เด็กคนนึงจะคิดได้
นี่เปิดอยู่หรือเปล่า ได้ยินมั้ย
การแข่งขัน
กินพาย แห่งไทรคันทรี่
ครูใหญ่ จอห์น วิกกิ้นส์
และผู้แข่งขันคนดัง
จาก แกลม พอร์ตแลนด์
ดีเจคนดัง บ็อบ คอร์เมียร์
จากชั้นแผ่นเสียงที่คัดแล้ว
ลองฟังแผ่นเสียงทองคำอีกเพลง
จาก แกลม พอร์ตแลนด์
- เขาคือ... - คนดัง
หน้าใหม่ในการแข่ง
แต่เราคาดหวังกับเขาไว้มาก
ขอเชิญ เดวิด โฮแกน
เป็นไงบ้าง พ่อหนุ่ม
ก้นหมู เดินทางเป็นไง
ดูท่าจะล่อมื้อใหญ่ละซิ
อย่าคิดว่าจะชนะเลย
อ้วนหรือเนี่ย
อย่าไปสนใจ ก้นหมู
เดวี่
และผู้ที่ทุกคนรอคอย
แชมป์ สี่สมัย
บิล ทราวิส ของเรา
ฉันพนันข้างนายไว้เพียบ
ทุกคนพร้อม
มือไขว้หลังด้วย ทุกท่าน
รัวกลอง
ไอ้ก้นหมู
ไอ้อ้วน ไอ้รถบรรทุก
เริ่ม
หมด
นายต้องเร่งเครื่องแล้วถ้าอยากชนะ
เร็วเข้า ก้นหมู
ก้นหมู ก้นหมู
สิ่งที่ผู้ชมไม่รู้ ก็คือ...
ก้นหมูไม่ได้อยากชนะ
เขาต้องการแก้แค้น
ก่อนเรียกขึ้นเวที เขาเตรียมไว้แล้ว
พอเริ่มพายชิ้นที่ห้า
ก้นหมูก็จินตนาการว่าเขาไม่ได้กินพาย
ทำเป็นว่า กำลังกินขี้วัว
และเครื่องในหนูในช้อสบลูเบอร์รี่
ไม่ช้า ท้องของก้นหมูมีเสียงดังขึ้น
เสียงประหลาดและน่ากลัว
เหมือนรถขนชุง
วิ่งด้วยความเร็ว 100 ไมล์/ชม.
ทันใดนั้น ก้นหมู ก็อ้าปาก
ก่อนที่บิล ทราวิสจะรู้ตัว
หน้าเขาก็เต็มไปด้วยพายบลูเบอร์รี่
หญิงผู้ชมกรีดร้อง
บ็อบ คอร์เมียร์มองบิล ทราวิส
และอ้วกใส่ครูใหญ่วิกกิ้นส์
ครูวิกกิ้นส์อ้วกใส่คนที่นั่งข้างเขา
นายก กรินดี้อ้วกใส่อกเมียเขา
เมื่อผู้ชมได้กลิ่น
แผนของก้นหมูก็ได้ผล
แฟนสาวอ้วกใส่แฟนหนุ่ม
เด็กอ้วกใส่พ่อแม่
หญิงอ้วนอ้วกใส่กระเป๋า
ฝาแฝดอ้วกใส่กัน
พวกผู้หญิงต่างอ้วก
รดใส่กันทั่วทุกคน
ก้นหมู นั่งดูอย่างสนุกกับสิ่งที่เขาก่อ
กลายเป็นสุดยอด
มหกรรมอ้วก
- ยอดเลย - เยี่ยมไปเลย
แล้วไงต่อ
- หมายความว่าไง - ก็แล้วไงล่ะ
หมายความว่าไง "แล้วไง" จบแล้ว
จบแบบนี้ได้ไงกัน
เกิดอะไรขึ้นกับ ก้นหมู
ไม่รู้สิ
เขาอาจกลับบ้าน ฉลองด้วยชีสเบอร์เกอร์
จบห่วยชะมัด
ทำไมไม่เป็นว่าก้นหมูกลับบ้าน
แล้วยิงพ่อของเขา
แล้วหนีไปเข้า พวกสายตรวจเท็กชัส เป็นไง
ไม่รู้สิ
จบดีๆ แบบนั้นน่ะ
จบแบบเดิมดีแล้ว
ฉันชอบตอนจบที่อ้วกใส่กัน
แต่ไม่เข้าใจอยู่อย่าง
ก้นหมู ต้องเสียค่าสมัครแข่งขันมั้ย
พวกนั้นให้เขาประกวด
ดี สนุกจัง
นิทานสนุกดี ฉันแค่ไม่ชอบตอนจบ
วิทยุอยู่ไหน เปิดอะไรฟังกัน
นี่
เราคุยกันคืนนั้น
ทุกเรื่องเหมือนจะน่าสนใจ
จนเมื่อเราพบผู้หญิง
มิดกี้เป็นหนู โดนัลด์เป็นเป็ด
พลูโตเป็นหมา แล้วกู๊ฟฟี่ล่ะ
ถ้าฉันกินอาหารอย่างเดียวได้ทั้งชีวิต
ลูกอมไง
ลูกอมรสเชอรี่ ไม่ต้องสงสัย
กู๊ฟฟี่ เป็นหมา หมาแน่นอน
ฉันว่าเกมตอบปัญหานั้นยากชะมัด
ใครจะรู้เรื่องโอเปร่ามากขนาดนั้น
เขาไม่ใช่หมา
เขาใส่หมวก และขับรถด้วย
เวก้อน เทรน เป็นรายการเจ๋งสุด
แต่สังเกตมั้ยว่ามันไม่ไปไหน
ก็เขาฝึกอยู่ตลอดไง
แปลกจัง กู๊ฟฟี่เป็นอะไรกันแน่
ไม่มีใครพูดถึง เรย์ โบรว์เวอร์
แต่ทุกคนคิดเรื่องเขา
- พระเจ้า - เด็กนั่นหรือเปล่า
เขาเป็นผีออกเดินในป่า...
ฉันจะไม่ขโมยหนังสือโป๊อีก
ฉันจะไม่พูดคำหยาบอีก
ฉันจะกินถั่วทุกเม็ด
เอาคืน 2 ที
อะไรน่ะ คริส
อาจเป็น หมาป่า
เสียงเหมือนผู้หญิงร้อง
ไม่ใช่หมาป่า ผีเด็กนั่น
อย่าพูดงั้นน่า
เท็ดดี้ นั่งลง
ฉันจะไปหามัน ฉันอยากเห็นผี
- อย่าพูดงั้นน่า - ฉันอยากเห็นผี
ฉันอยากเห็นว่าเขาเป็นไง
เราน่าผลัดเวรกัน
คิดได้แจ๋ว
ขอปืน ฉันเฝ้ากะแรกเอง
23 นาฬิกา
นายสิบเท็ดดี้ ดูชอมป์ เฝ้ายาม
ไม่มีวี่แววข้าศึก
เงียบน่า เท็ดดี้ คอยเฝ้าไว้
- เท็ดดี้ พอได้แล้ว - ฉันจะนอน
ทหารราบกำลังพัก
ขณะที่นายสิบเท็ดดี้
ให้ความคุ้มครองพวกเขา
มันควรจะเป็นนาย กอร์ดอน
เป็นอะไรเหรอ
นายฝันไป
ฉันไม่ร้องไห้ในงานศพเดนนี่
ฉันคิดถึงเขา คริส
คิดถึงเขามาก
ฉันรู้
นอนต่อเถอะ
นายน่าไปเรียนเตรียมกับฉัน
คงมีวันหรอก
ทำไมล่ะ นายฉลาดออก
เขาไม่ยอมแน่
หมายความว่าไง
ก็เพราะทุกคนคิดว่าครอบครัวฉัน
เป็นพวกชั้นต่ำน่ะสิ
ไม่จริงหรอก
จริงสิ
ไม่มีใครถามว่า ฉันเอาเงินไปจริงหรือเปล่า
เลยถูกพักการเรียน 3 วัน
นายเอาไปเหรอ
ฉันเอาไป
นายก็รู้
เท็ดดี้ก็รู้
ทุกคนรู้
แม้แต่เวอร์น ฉันว่า
ฉันรู้สึกผิดเลยพยายามคืน
นายพยายามคืน
อาจจะ...
แค่อาจจะ...
คงเพราะฉันเอาไปให้ครูไชม่อน
บอกว่านี่คือเงินทั้งหมด
ฉันถูกพักการเรียน 3 วันอยู่ดี เพราะไม่รู้เงินหายไปไหน
อาทิตย์ต่อมา
ครูไชม่อนก็สวมชุดใหม่มาโรงเรียน
ใช่ ชุดสีน้ำตาลลายจุด
เอาเป็นว่าฉันเป็นคนขโมย
และคุณครูขโมยจากฉัน
ถึงฉันจะเล่าเรื่องนี้
คริส แชมเบอร์ส น้องของอายบอลล์
คิดว่าจะมีใครเชื่อล่ะ
นายคิดหรือว่า ยัยนั่นจะทำแบบนี้
ถ้าเงินนั่นวางอยู่ล่อตาน่ะ
- ไม่มีทาง - อยู่แล้ว
แต่กับฉัน
ฉันว่าเธอคงเล็ง กระโปรงนั่นอยู่นานแล้ว
เธอเห็นโอกาส เลยทำแบบนี้
ฉันโง่เอง ที่พยายามคืน
ฉันคิดไม่ถึง
ว่าคนเป็นครู
ใครจะสนใจ
ฉันแค่หวัง
ว่าฉันได้อยู่ในที่ที่ไม่มีใครรู้จัก
ฉันมันอ่อนแอใช่มั้ย
เสียงสะเทือนปลุกคนอื่นๆ
ผมอยากบอกพวกเขาเรื่องกวาง
แต่ก็เปล่า
เป็นสิ่งหนึ่งที่ผมเก็บไว้
ไม่เคยพูดหรือเขียนถึงจนบัดนี้
ทำไมนายไม่พกอาหารเช้าแบบ
ช็อกโกเลต ลูกอม หรือรู้ทเบียร์น่ะ
ฉันว่าคนซื้อเป็น
7 เช็นต์ยังได้มากกว่านายอีก
ท้องร้องกิ่ว ตอนที่เราถึงแม่น้ำรอยัล
เรื่องของเรย์ โบรว์เวอร์กระตุ้น
ให้เรามุ่งไปท่ามกลางความร้อน
ความคิดที่จะเห็นศพเด็ก
กลายเป็นความอยากมากขึ้น
ทุกท่าน แม่น้ำรอยัล
รางนี่ต้องอ้อมไปอีก
ถ้าเดินลัดทุ่งนี่คงถึงใน 1 ช.ม.
ฉันว่าไปตามรางดีกว่า
ฉันว่าเดินลัดทุ่ง
- ใช่ - ไปเถอะ
อย่าจับเชลย
จะปลอดภัยกว่าถ้าเรา...
มาเถอะน่า
เราไม่รู้ว่าในป่ามีอะไร
- ไปเถอะ เราจะได้... - รอฉันด้วย
ไอ้ทหารพวกนั้น
ฉันจะบอกอะไรนาย แต่สาบานก่อน
ในนามของแม่ ว่าจะไม่บอกใคร
ได้เลยพวก
อายบอลล์ รู้เรื่องเด็กโบรว์เวอร์มั้ย
มีอะไร
บอกก็ได้ แต่นายต้องสาบาน
ในนามของแม่นายว่าจะไม่บอกใคร
บิลลี่กับชาร์ลีเก็บความลับไว้ได้
36 ช.ม.
ถือเป็นสถิติของเขา
ตกบ่าย พวกเขาก็บอกทุกคนในแก๊ง
พวกนั้นคงไม่รักษาชื่อเสียงแม่
กันสักเท่าไหร่
นี่ เอช
ฉันว่า ฉันกับชาร์ลีไม่ควรไป
นายไปโดยไม่มีพวกเราก็ได้
นายเรื่องมากยังกับยายฉันเลย
ไม่เห็นมีปัญหาอะไร
เอาอุปกรณ์ตกปลาไปถ้าตำรวจถาม
ก็บอกว่ามาตกปลา
ดูซิว่าเราพบอะไร
ใช่ ดังแน่เรา
เราจะได้ออกทีวี วิทยุ
ฉันว่าเราไม่ควรไปอยู่ดี
ก็ได้
นายพูดชัดแล้ว
ฉันจะพูดบ้าง
ขึ้นรถเดี๋ยวนี้โว้ย
- ไปได้ - ไปเลย
- ฉันเกลียดทางลัด - ฉันเกลียดทางลัด
นายสะดุ้ง
แต่นายสะดุ้ง
รู้แล้ว ถึงเอาคืนไง
จะข้ามไปยังไงนี่
เอานายเป็นแพ
ตลกตาย
ไม่ลึกเท่าไหร่ เดินข้ามได้
บอกแล้วให้เดินตามราง
นายหรือฉันกันแน่ที่ขี้ขลาด
ตลกนักใช่มั้ย
นี่ต่างหาก
เอาอีกมั้ย
- พอแล้ว - เท็ดดี้ เป็นผู้ใหญ่หน่อยสิ
เป็นผู้ใหญ่ ฉันเป็นวัยรุ่นได้ค้รังเดียว
แล้วนายก็จะโง่ไปตลอดชีวิต
พอแล้ว แชมเบอร์ส
เตรียมตัวลาตายได้
ตายแน่ แชมเบอร์ส
เอาเลย
เวอร์นมันกลัวตาย
เท็ดดี้ นายตายแน่
จะไปไหนน่ะ ลาแชนช์
- ลาแชนช์ - พอแล้วพวก
ใส่เลย
ฉันไม่อยากทำอย่างนี้
- เอาเลย - พอแล้ว
หยุด พูดจริงๆนะ
ไม่มีใครรอดไปได้
มีอะไรที่คอนายแน่ะ
ฉันไม่หลงกลหรอก
- มีอะไรที่คอนาย - ปลิงนี่
ปลิง
พระเจ้า
พระเจ้าช่วย
พระเจ้า
เอาออกชะ ไม่ เอาออกที
- กอร์ดี้ คอนายก็มี - เอาออกไปๆ
ที่ฉันมีมั้ย
คริส
ให้ตาย
ให้ตายสิ
กอร์ดี้ เป็นไงบ้าง
ได้ยินมั้ย
- มีสติมั้ย - หรือเขาตาย
ไม่ตาย ยังหายใจอยู่ โง่ชะมัด
- ไม่รู้นี่ - แค่เป็นลมน่ะ
ไม่เคยเห็นคนเป็นลมเลย
คงเพราะเห็นหน้านายน่ะสิ
เงียบน่าเท็ดดี้ เป็นไงบ้างกอร์ดี้
ไปเถอะ
- เราควรพาเท็ดดี้กลับ - ดี แชมเบอร์ส
- นายก็ขี้ขลาดอีกคน - นายเป็นอะไรดูชอมป์
ปลิงดูดเลือดเขา เขาเป็นลม
- นายเป็นแม่เขาหรือไง - ไอ้บ้า
แกต่างหาก
คริสพูดถูก กลับเถอะ
แปลกใจจัง
ไอ้ขี้ขลาดในที่สุดก็อยากกลับ
เลิกเรียกฉันอย่างนั้นนะ
- ทำไม ขี้ขลาดๆ - พอแล้ว
ไอ้สี่ตาโรคจิต
ปล่อยฉันนะ
สะดุ้ง 2 ที ชอบมั้ย
- พอน่าพวก - พอแล้ว
- สะใจมั้ยเท็ดดี้ - เลิกได้แล้วน่า
พอแล้วๆ
ฉันไม่กลับ
- ไอ้โง่ - หุบปาก ปัญญาอ่อน
ตอนนั้นไม่รู้ว่า ทำไมผมถึงอยากเห็นศพนัก
ถึงไม่มีใครไปด้วย
ผมคงไปคนเดียว
ไม่มีทาง ไม่ใช่ค้รังนี้
- อยากแข่งเหรอ - ไปเลย วินช์
เสร็จฉันล่ะๆ
นายเสร็จแน่
- อย่าน่า เอช - อย่ามาช่าเพื่อน
พระเจ้า ถอยเร็ว
อย่าช่าน่า
ไอ้บ้าเอ๊ย
ฉันชนะ
นายปล่อยให้มันชนะ ไอ้ห่วย
ผ่านป่ามาคงทุ่นไปได้ชักชั่วโมง
นี่คือถนนแบ็ค ฮาร์โลว์เหรอ
ใช่
เด็กนั่นต้องอยู่แถวนี้แน่
นายกับเวอร์นไปทางช้าย
- เราจะไปขวา - ตกลง
นั่นไง ฉันเจอแล้ว
ตรงนั้นไง เห็นเขาแล้ว
ทุกคนกลั้นหายใจ
ใต้พุ่มไม้นั่นคือ เรย์ โบรว์เวอร์
รถไฟชนเขากระเด็นจากราง
เหมือนกับที่ เอาชีวิตไปจากร่างของเขา
พระเจ้า
เด็กไม่ได้ป่วย
ไม่ได้หลับ
เขาตายแล้ว
หาไม้ยาวๆ เถอะ
จะได้ทำเปลหาม
ทำไมต้องตายด้วย
- กอร์ดี้เป็นอะไร - ไม่มีอะไรหรอก
นายไปหาไม้ยาวๆ มาเถอะ
ก็ได้
ทำไมเขาต้องตาย คริส
ทำไมเดนนี่ต้องตาย
ไม่รู้สิ
- มันน่าเป็นฉัน - อย่าพูดอย่างนั้น
- มันน่าจะเป็นฉัน - อย่าพูดแบบนั้น
ฉันไม่ดี
เหมือนพ่อพูด ฉันไม่เก่ง
พ่อไม่รู้จักนาย
- พ่อเกลียดฉัน - เขาไม่ได้เกลียดนาย
- พ่อเกลียดฉัน - เขาแค่ไม่รู้จักนาย
เขาเกลียดฉัน พ่อเกลียดฉัน
เขาเกลียดฉัน ฉันไม่เก่ง
สักวันนายจะเป็นนักเขียนที่เก่ง
นายเขียนเรื่องพวกเรา ถ้าไม่รู้จะเขียนอะไร
ฉันคงหมดเรื่องเขียนจริงๆ
แกจะมารู้เรื่องอะไร
ให้ตาย น้องฉันนี่หว่า
คงไม่คิดแย่งศพจากเรานะ
ไปชะ เราเจอเขา เป็นของเรา
เราควรเผ่น ถูกของเขาแฮะ
เราควรได้เขา นายขึ้นรถมา
ไม่ยุติธรรม ของเรา
ไม่ใช่แล้ว
เรามี 4 คนนะ อายบอลล์
ไปชะดีกว่า
ไปแน่ ไม่ต้องห่วง
เวอร์น แกมันทุเรศ
แกอยู่ที่ใต้ถุน
เปล่า สาบานได้ ไม่ใช่ฉัน
ไอ้ตัวสอดรู้
น่าจะอัดให้น่วม
ฉันให้พวกแกเลือก
ไปเงียบๆ ให้ศพกับเรา
หรือจะอยู่ให้พวกฉันอัด
แล้วฉันเอาศพไป
อีกอย่างฉันกับบิลลี่เจอก่อน
เวอร์นบอกแล้วว่าเจอยังไง
โธ่บิลลี่ บอกแล้วว่าไม่น่าขโมยรถ
โธ่บิลลี่ ฉันว่าฉันทำเสียเรื่องแล้ว
- พอแล้ว ไอ้ตัวดี - หยุดนะ
เอาล่ะแชมเบอร์ส ไอ้ตุ๊ด
นี่โอกาสสุดท้าย
ว่ายังไงน้อง
กลับบ้านไปเล่นแม่นายไป
แกตายแน่
คริส เผ่นเถอะ
- จะเอาเขาไปไม่ได้ - บ้าชะมัด
- จะเอาเขาไปไม่ได้ - มันมีมีดนะ
เอช โธ่พวก
นายต้องฆ่าฉันก่อนเอช
ไม่มีปัญหา
นายเอาเขาไปไม่ได้
ห้ามใครเอาเขาไป
ส่งปืนให้ฉันก่อนจะหกล้มน่า
นายไม่กล้ายิงหรอกน่า
อย่าขยับเอช
ฉันฆ่านายแน่ สาบานได้
ลาแชนช์ส่งปืนมา
นายต้องมีส่วนดีเหมือนพี่สิ
เจอฉันแน่
ไอ้คนไร้ค่า
แกจะทำยังไง ยิงเราหมดเหรอ
ไม่เอช
แค่นาย
เราจะเอาคืนแน่
นายอาจจะหรืออาจไม่
เอาแน่
เราไม่ลืมแน่อย่าหวัง
ค้รังนี้เรื่องใหญ่
เจอฉันแน่
ใครบอกว่านายแน่ ลาแชนช์
แน่ที่สุดละแวกนี้ล่ะ
เอาเขาไปมั้ย
มาถึงนี่แล้ว เราควรจะดังนะ
ไม่ใช่แบบนี้ เท็ดดี้
คริสช่วยฉันหน่อย
ศพของเรย์ โบรว์เวอร์ถูกพบ
แต่ไม่ใช่เราหรือพวกนั้นได้เครดิต
เราโทรแจ้งโดยไม่บอกชื่อ
เป็นทางที่ดีที่สุด
เรากลับบ้าน
ความคิดรุมเร้าใจเรา
เราแทบไม่ได้พูดกัน
เราเดินฝ่าความมืด กลับสู่แคสเซิ่ลร็อค
ตีห้าเช้าวันอาทิตย์ก่อนวันแรงงาน
เราจากไปแค่ 2 วัน
แต่ดูเหมือนเมืองแปลกไป
เล็กลง
เจอกันที่โรงเรียน
เจอกันตอน ม.ต้น
เจอ 1 เพนนี
ฉันควรกลับ ก่อนที่แม่จะตามหาให้ยุ่ง
คริส
อย่ารู้สึกแย่นะ
ไม่อยู่แล้วเพื่อน
เวลาผ่านไป
เราเจอเท็ดดี้กับเวอร์นน้อยลง
จนพวกเขาปรากฏอยู่ในหนังสือรุ่น
มันเป็นเรื่องปกติ
เพื่อนผ่านมาและผ่านไป
เหมือนเด็กในร้านอาหาร
เวอร์นแต่งงานตอนจบม.ปลาย
มีลูก 4 คน
ปัจจุบันเป็นเจ้าหน้าที่รถขนของ
เท็ดดี้พยายามสมัครเข้ากองทัพ
แต่ไม่ได้เพราะตากับหูของเขา
ผมได้ยินว่าเขาติดคุก
และตอนนี้ ทำงานแปลกๆ ที่แคสเซิ่ลร็อค
ฉันคงไม่ได้ไปจากเมืองนี้ กอร์ดี้
นายจะทำอะไรก็ได้เพื่อน
แน่นอน
สัมผัสฉันหน่อย
แล้วเจอกัน
ไม่ ถ้าฉันเจอนายก่อน
คริสทำสำเร็จ
เขาได้เรียนเตรียมกับผม
แม้จะลำบาก แต่เขาก็ฝ่าฟันได้
เขาเข้าวิทยาลัยจนเป็นทนายความ
อาทิตย์ก่อนเขาไปที่ฟาสต์ฟู้ด
มีคนทะเลาะกัน
คนนึงชักมีดออกมา
คริสเป็นคนที่ชอบไกล่เกลี่ย
เขาถูกแทงที่คอ
เขาเกือบตายในทันที
"เขาถูกแทงที่คอ เกือบตายในทันที"
"แต่ผมก็ไม่ได้เจอเขากว่าสิบปี"
"ผมคงคิดถึงเขาตลอดไป"
พ่อ ไปได้หรือยัง
- พร้อมแล้วเหรอ - พร้อมตั้งชั่วโมงแล้ว
ตกลง เดี๋ยวพ่อไป
ครึ่งชั่วโมงก่อนก็พูดแบบนี้
พ่อแปลกแบบนี้ล่ะเวลาเขียนหนังสือ
"ผมไม่มีเพื่อนอีกเลยหลังจากนั้น"
"เพื่อนที่เหมือนตอนผมอายุ 12"
"พระเจ้า ใครมีบ้าง"
จากนิยายเรื่อง "เดอะบอดี้" ของสตีเฟ่น คิง
Ocr by Salsa Santana Feb 3, 2016